📖 SPRAWDZIAN Z LEKTURY
Sprawdzian z lektury „Jan Kochanowski — fraszki, pieśni, treny”: co musisz wiedzieć
Z Kochanowskiego na egzaminie ósmoklasisty obowiązują fraszki, pieśń oraz Treny VII i VIII. Zadania pytają o to, kto mówi, do kogo, o czym jest utwór i jakimi środkami poeta to pokazuje. Poniżej każdy z najważniejszych utworów omówiony po kolei, z cytatami z tekstu.
- Fraszki
- Krótkie wiersze zebrane w trzy księgi: Księgi pierwsze, wtóre i trzecie. Bywają żartobliwe, ale też poważne. Sam poeta we fraszce „Na swoje księgi” pisze, że jego karty zbierają śmiechy i żarty, a nie bohaterów.
- Pieśni
- Dwie księgi pieśni („Pieśni Jana Kochanowskiego Księgi Dwoje”). Regularne strofy, np. Pieśń IX z Ksiąg pierwszych („Chcemy sobie być radzi?”) ma 10 strof po cztery wersy: dwa krótkie i dwa długie.
- Treny
- Cykl dziewiętnastu trenów po śmierci córki, nazywanej w tekście Orszulą. Cykl otwiera dedykacja „NIE MASZ CIĘ, ORSZULO MOJA.”, a zamyka Tren XIX albo Sen.
- Tren VII
- 18 wersów, na przemian dłuższe (13 sylab) i krótkie (7 sylab), rymy parami. Ojciec mówi do ubranek zmarłej córki.
- Tren VIII
- 14 wersów po 13 sylab, rymy parami. Ojciec mówi do zmarłej córki o pustce w domu.
- Kto mówi
- W trenach ojciec po stracie dziecka. We fraszkach osoba mówiąca bywa różna: we fraszce „Na lipę” mówi drzewo, we fraszce „Na dom w Czarnolesie” gospodarz, który modli się do Boga.
- Co obowiązuje na E8
- Wybór fraszek, pieśń oraz Treny VII i VIII. Pozostałe treny warto znać tylko w zarysie: cały cykl prowadzi od rozpaczy do pocieszenia w Trenie XIX.
Tu nie ma jednej fabuły, więc idziemy utwór po utworze, a w trenach wers po wersie. Księgi i numery według wydania Wolnych Lektur. Gdy na sprawdzianie pada pytanie „co wydarzyło się po…”, ta lista to odpowiedź.
Każdy cytat to dosłowny fragment utworu (wydanie Wolnych Lektur). Możesz go użyć w odpowiedzi albo w wypracowaniu.
Fraszki, ks. II, „Na lipę”
Lipa zaprasza gościa
Mówi drzewo. Zaprasza przechodnia do cienia i obiecuje chłód, śpiew ptaków i sen. To uosobienie: lipa mówi i myśli jak człowiek.
Gościu, siądź pod mym liściem, a odpoczni sobie! / Nie dojdzie cię tu słońce, przyrzekam ja tobie,
Dlaczego o to pytają: Najczęstsze pytanie: kto jest osobą mówiącą. Odpowiedź to lipa, nie poeta i nie gość. Pytają też o środek stylistyczny (uosobienie, apostrofa do gościa).
Fraszki, ks. III, „Na zdrowie”
Zdrowie cenniejsze niż skarby
Bardzo krótkie wersy, po pięć sylab, i zwrot do zdrowia jak do osoby. Dopiero choroba uczy, że nic nie jest ważniejsze od zdrowia.
Ślachetne zdrowie, / Nikt się nie dowie, / Jako smakujesz, / Aż się zepsujesz.
Dlaczego o to pytają: W zadaniu otwartym trzeba nazwać wartość (zdrowie) i uzasadnić ją treścią fraszki: bez zdrowia inne dobra nie cieszą.
Fraszki, ks. III, „Na dom w Czarnolesie”
Modlitwa gospodarza
Osiem wersów modlitwy. Gospodarz przeciwstawia swój skromny dom marmurowym pałacom innych i prosi Boga o proste dobra.
Ja, Panie, niechaj mieszkam w tym gniaździe ojczystym, / A Ty mię zdrowiem opatrz i sumnieniem czystym,
Dlaczego o to pytają: Z tej fraszki robi się pytania o renesansowy ideał spokojnego życia na wsi i o to, do kogo mówi osoba mówiąca (do Boga).
Fraszki, ks. I, „O żywocie ludzkim”
Wszystko to fraszki
Poważna fraszka o tym, że ludzkie sprawy są drobne i przemijające. Na końcu ludzie są porównani do lalek, które ktoś chowa do worka.
Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy, / Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;
Dlaczego o to pytają: Pokazuje, że fraszka nie zawsze jest żartem. W zadaniu prawda/fałsz to częsta pułapka.
Pieśń IX (ks. I), str. 4
Kapryśna Fortuna
Pieśń radzi cieszyć się chwilą, ale z umiarem. Los jest zmienny, więc trzeba umieć znieść zarówno szczęście, jak i nieszczęście.
U Fortuny to snadnie, / Że kto stojąc upadnie;
Dlaczego o to pytają: Nauczyciel pyta o radę, jaką daje pieśń (umiar, spokój, cnota), i o uosobienie Fortuny.
Tren VII, w. 1–4
Ubranka Orszuli
Ojciec patrzy na ubranka zmarłej córki i mówi do nich jak do żywych. Zdrobnienia (letniczek, uploteczki, giezłeczko, bryłeczka) pokazują jego czułość.
Nieszczesne ochędóstwo, żałosne ubiory / Mojej namilszej cory,
Dlaczego o to pytają: Pytają o adresata trenu (ubranka, nie córka), o apostrofę i o funkcję zdrobnień.
Tren VII, w. 15–18
Posag w skrzynce
Zamiast ślubnej wyprawy córka dostała koszulkę i płótno, a ojciec włożył jej pod głowę grudkę ziemi. Trumna nazwana jest skrzynką, w której zamknięto dziewczynkę razem z jej posagiem.
Niestetyż, i posag i ona / W jednej skrzynce zamkniona.
Dlaczego o to pytają: To zakończenie trenu i jego najsmutniejszy obraz. Pada pytanie, co oznacza skrzynka i dlaczego ojciec mówi o posagu.
Tren VIII, w. 1–4
Pustki w domu
Ojciec mówi do córki, że po jej śmierci dom opustoszał, choć mieszka w nim wiele osób. Dalej przypomina, jak śpiewała, biegała i rozśmieszała rodziców, i zestawia to z dzisiejszą ciszą.
Pełno nas, a jakoby nikogo nie było: / Jedną maluczką duszą tak wiele ubyło.
Dlaczego o to pytają: Na tym trenie opiera się zadanie o kontrast: dom za życia Orszuli i dom po jej śmierci. Trzeba opisać oba obrazy i nazwać uczucie ojca.
3 księgi fraszek
Księgi pierwsze, wtóre i trzecie; do tego fraszki dodane.
2 księgi pieśni
„Pieśni Jana Kochanowskiego Księgi Dwoje”. Pieśń IX z Ksiąg pierwszych ma 10 strof.
19 trenów
Ostatni to Tren XIX albo Sen, w którym matka poety pociesza go we śnie.
18 i 14 wersów
Tyle mają Tren VII (wersy dłuższe na przemian z krótkimi) i Tren VIII.
5 sylab
Tyle ma każdy wers fraszki „Na zdrowie” (Śla-chet-ne zdro-wie).
Orszula
Tak w tekście nazywa się córka poety; w szkole częściej mówi się Urszulka.
5 zadań typu prawda/fałsz, 4 otwarte, 4 zamknięte, 2 na dobieranie i 1 z luką do uzupełnienia. Poniżej dosłowne polecenia z bazy, bez odpowiedzi.