Język obcy na egzaminie ósmoklasisty — 55 punktów w 110 minut
Język obcy to egzamin ósmoklasisty w najkrótszym czasie i z największą pulą punktów: 55 punktów w 110 minut, czyli dwie minuty na punkt. Rozkładamy arkusz na pięć części i pokazujemy, jak dokładnie liczy się ostatnie zadanie — wypowiedź pisemną za 10 punktów.
Arkusz z języka obcego daje 55 punktów. To więcej niż polski, który daje 45, i prawie dwa razy więcej niż matematyka z jej trzydziestoma. Jednocześnie jest to najkrótszy z trzech egzaminów: 110 minut. Na jeden punkt przypadają tu dokładnie dwie minuty — w polskim ponad trzy, w matematyce ponad cztery.
Mimo tych proporcji język obcy jest przedmiotem, który uczniowie odkładają na koniec przygotowań. Zwykle dlatego, że wydaje się umiejętnością zastaną: albo się język zna, albo nie. Arkusz egzaminacyjny sprawdza jednak konkretne rzeczy w konkretnym układzie, a ten układ da się przećwiczyć.
Poniżej pięć części arkusza z punktacją i osobno rozpisane ostatnie zadanie, czyli krótka wypowiedź pisemna za 10 punktów.
Arytmetyka trzech arkuszy
| Przedmiot | Czas pracy | Punkty | Minut na punkt |
|---|---|---|---|
| Język polski | 150 minut | 45 | 3,3 |
| Matematyka | 125 minut | 30 | 4,2 |
| Język obcy nowożytny | 110 minut | 55 | 2,0 |
Z tych 110 minut trzeba jeszcze odjąć czas nagrania. Zgodnie z informatorem CKE cała ścieżka dźwiękowa — teksty odtwarzane dwukrotnie, polecenia po polsku i przerwy na zapisanie odpowiedzi — trwa około 20–30 minut. Tempo tej części narzuca płyta, nie uczeń. Na pozostałe cztery części zostaje więc realnie 80–90 minut.
W przeliczniku rekrutacyjnym, którego używamy w serwisie, wynik procentowy z języka obcego mnoży się przez 0,3, a wyniki z polskiego i matematyki przez 0,35. Razem daje to maksymalnie 100 punktów rekrutacyjnych z samego egzaminu, z czego do 30 pochodzi z języka obcego. Pozostałe składniki punktacji — świadectwo, wolontariat, osiągnięcia — reguluje osobne rozporządzenie i nie omawiamy ich tutaj.
Sam egzamin nie ma progu zdawalności. Nie da się go „nie zdać”, ale każdy punkt przekłada się na miejsce w rekrutacji.
Pięć części arkusza
| Część arkusza | Punkty | Udział w wyniku wg CKE |
|---|---|---|
| Rozumienie ze słuchu | 16 | ok. 20–25% |
| Znajomość funkcji językowych | 6 | ok. 15–20% |
| Rozumienie tekstów pisanych | 14 | ok. 25–30% |
| Znajomość środków językowych | 9 | ok. 15–20% |
| Wypowiedź pisemna | 10 | ok. 20% |
Informator podaje widełki procentowe, bo dokładne liczby punktów mogą się w poszczególnych sesjach nieznacznie różnić. Kolumna z punktami odpowiada układowi arkusza z maja 2026 roku — 14 wiązek zadań, po których prowadzi też nasza strona języka angielskiego.
Rozumienie ze słuchu — 16 punktów
Zadania 1–4. Najpierw pięć krótkich nagrań, do każdego jedno pytanie z odpowiedziami A/B/C. Potem dopasowanie czterech wypowiedzi do zdań, dobór reakcji do czterech wypowiedzi i uzupełnienie notatki trzema lukami. Każde nagranie jest odtwarzane dwa razy — to nie jest zapowiedź, tylko zasada arkusza.
Najwięcej punktów przepada tu nie przez brak słownictwa, lecz przez brak rytmu pracy: uczeń nie czyta pytań przed nagraniem, po pierwszym odtworzeniu nie ma jeszcze odpowiedzi, a przy drugim próbuje słuchać i czytać polecenie równocześnie. Ćwiczenia z dwukrotnym odtworzeniem i licznikiem znajdziesz w dziale zadań na rozumienie ze słuchu.
Znajomość funkcji językowych — 6 punktów
Zadania 5–6. Najpierw cztery sytuacje opisane po polsku, do których wybierasz właściwą reakcję po angielsku. Potem dwa dialogi z luką, którą uzupełniasz, wykorzystując podany wyraz — maksymalnie trzema wyrazami, licząc ten podany.
To najmniejsza część arkusza i najbardziej bezlitosna w ocenianiu. W zadaniach otwartych sprawdzających funkcje językowe liczy się nie tylko komunikatywność, ale i poprawność: odpowiedzi z poważnymi błędami językowymi lub ortograficznymi nie są akceptowane. Nie są też akceptowane pytania oznaczane samą intonacją, w rodzaju „She likes it?”.
Rozumienie tekstów pisanych — 14 punktów
Zadania 7–10, przy łącznej długości tekstów do 850 wyrazów. Cztery krótkie teksty z pytaniem do każdego, tekst z trzema usuniętymi zdaniami do uzupełnienia literami, trzy teksty do czterech pytań — przy czym jeden z nich jest odpowiedzią na dwa pytania — oraz e-mail po polsku, który uzupełnia się na podstawie tekstów angielskich.
To ostatnie zadanie zaskakuje najbardziej, bo odpowiedzi wpisuje się po polsku. Informator jest jednoznaczny: odpowiedź udzielona w języku innym niż wymagany w danym zadaniu nie jest akceptowana. Wpisanie tu angielskiego słowa to zero punktów, nawet gdy informacja jest odczytana poprawnie.
Znajomość środków językowych — 9 punktów
Zadania 11–13. Tekst z bankiem sześciu wyrazów, z których trzy są dodatkowe. Tekst z lukami do wyboru A/B/C. Trzy zdania z wyrazami w nawiasach do przekształcenia, znów w limicie trzech wyrazów na lukę.
Tutaj obowiązuje pełna poprawność gramatyczna i ortograficzna — pomyłka w literze kasuje punkt. Jedyne odstępstwo, jakie dopuszcza informator, to zamiana wielkiej litery na małą i odwrotnie, o ile nie narusza to innych zasad pisowni, na przykład w nazwach własnych.
Wypowiedź pisemna — 10 punktów
Zadanie 14, jedno, bez możliwości wyboru tematu. To o nim jest następna część tekstu.
Zadanie 14: 10 punktów za 50–120 wyrazów
Polecenie jest po polsku, opisuje sytuację i podaje trzy podpunkty. Formą jest e-mail albo wpis na blogu. Początek wypowiedzi dostajesz gotowy i nie wlicza się on do limitu, podobnie jak podpis XYZ.
Punkty rozkładają się na cztery kryteria: treść 0–4, spójność i logika wypowiedzi 0–2, zakres środków językowych 0–2, poprawność środków językowych 0–2.
Treść liczy się dwuetapowo. Najpierw egzaminator sprawdza, do ilu z trzech podpunktów odniosłeś się w tekście, a potem ile z nich rozwinąłeś.
| Odniesienia / rozwinięcia | 3 rozwinięte | 2 | 1 | 0 |
|---|---|---|---|---|
| 3 podpunkty | 4 pkt | 3 pkt | 2 pkt | 1 pkt |
| 2 podpunkty | — | 2 pkt | 1 pkt | 1 pkt |
| 1 podpunkt | — | — | 1 pkt | 0 pkt |
„Odniesienie” to jedna komunikatywna wzmianka o podpunkcie. „Rozwinięcie” to dwa odniesienia albo jedno rozbudowane, czyli jeden aspekt opisany bardziej szczegółowo. Informator wprost zastrzega, że wyrazy typu very, much, many, a lot oraz stopień wyższy i najwyższy przymiotnika nie stanowią rozwinięcia, niezależnie od tego, ile razy się je powtórzy. Nazwy własne również nie liczą się jako kolejne odniesienie, chyba że wyraźnie wnoszą dodatkową informację.
Gdzie znikają punkty
Pominięty podpunkt kosztuje więcej niż jeden punkt. Zajrzyj do tabeli: praca odnosząca się do trzech podpunktów i rozwijająca dwa dostaje 3 punkty, a praca odnosząca się do dwóch i rozwijająca oba — tylko 2. Pominięcie jednego podpunktu obniża sufit dla całej wypowiedzi. Gorzej: jeśli treść zostanie oceniona na 1 punkt, w każdym pozostałym kryterium można dostać maksymalnie 1 punkt. Jeśli treść dostanie 0, wszystkie pozostałe kryteria to również 0. Dziesięciopunktowe zadanie potrafi więc zjechać do jednego punktu przez trzy nieuważnie przeczytane linijki polecenia.
Zbyt krótko szkodzi bardziej niż zbyt długo. Wypowiedź krótsza niż 40 wyrazów jest oceniana wyłącznie w kryterium treści; w pozostałych trzech kryteriach uczeń dostaje 0 punktów i nie zaznacza się w takiej pracy błędów. To odcina z góry sześć punktów. W drugą stronę informator nie przewiduje osobnej kary za przekroczenie 120 wyrazów, ale liczbę błędów i usterek spójności ocenia się w stosunku do długości tekstu — im dłuższa praca, tym więcej okazji, by w kryteriach poprawności i spójności zejść z 2 punktów na 1. Przy limicie warto też znać zasadę liczenia: wyrazem jest element oddzielony spacją, formy skrócone w rodzaju don’t to jeden wyraz, wyrazy z dywizem również, a liczba liczy się jako jeden wyraz bez względu na długość.
Brak spójności to zwykle brak połączenia z podanym początkiem. Informator wymienia dwa typowe źródła usterek: niepowiązanie własnego tekstu z gotowym zdaniem otwierającym oraz nieuzasadnione przeskakiwanie między czasami gramatycznymi. Trzecia pułapka jest subtelniejsza — traktowanie trzech podpunktów jak trzech pytań i odpowiadanie na nie po kolei, bez dbania o precyzję. Informator zaznacza, że taki sposób pisania obniża punktację za treść i może obniżyć ją także za spójność. Sama kolejność podpunktów jest przy tym dowolna: jej zmiana nie może być podstawą do obniżenia oceny.
Są też cztery sytuacje, w których praca dostaje 0 punktów we wszystkich kryteriach naraz: gdy jest nieczytelna, całkowicie niezgodna z poleceniem, niekomunikatywna dla odbiorcy (na przykład zapisana fonetycznie) albo odtworzona z podręcznika lub innego źródła.
Co z tego wynika dla przygotowań
Wypowiedź pisemna to 10 z 55 punktów, czyli około jednej piątej arkusza. To więcej, niż daje cała część sprawdzająca znajomość środków językowych (9 punktów), i znacznie więcej niż funkcje językowe (6 punktów). Różnica polega na tym, że w tamtych częściach punkty rozkładają się na kilkanaście drobnych decyzji, a w zadaniu 14 wszystko zależy od jednego tekstu i od tego, czy trzy podpunkty zostały rozwinięte.
Najtańszy punktowo nawyk do wyrobienia jest prosty: zanim zaczniesz pisać, podkreśl trzy podpunkty w poleceniu, a po napisaniu sprawdź je jeden po drugim i policz, czy przy każdym są dwa zdania, a nie jedno. Drugi nawyk dotyczy całego arkusza — rozwiąż go raz w pełnym wymiarze czasu, z nagraniem odtwarzanym dwukrotnie, żeby zobaczyć, ile realnie zostaje na cztery części po słuchaniu. Pełny arkusz w warunkach egzaminacyjnych znajdziesz w próbnym egzaminie, a terminy najbliższej sesji na stronie egzaminu ósmoklasisty 2027.
Skąd te dane
Opis arkusza, kryteria oceniania wypowiedzi pisemnej, tabela punktów za treść, zasady liczenia wyrazów i udziały procentowe poszczególnych części pochodzą z Informatora o egzaminie ósmoklasisty z języka angielskiego obowiązującego od roku szkolnego 2024/2025. Liczby punktów przy poszczególnych częściach odpowiadają układowi arkusza egzaminacyjnego z maja 2026 roku. Czas pracy i punktacja pozostałych dwóch przedmiotów pochodzą z informatorów CKE z języka polskiego i matematyki dla tego samego rocznika wymagań.